Πριν πατήσω τη σκανδάλη, θέλω να πω δυο λόγια για τον Έρωτά μου. Τελειώσαν τα ψέματα. Τελειώσαν τα πάντα. Τη Μαργαρίτα την ερωτεύθηκα από την πρώτη στιγμή που σήκωσα τα μάτια μου πάνω της. Η ακτινοβολία της έφτασε ώς  τα τρίσβαθα της ψυχής μου. Εκείνη, βέβαια, ούτε καν αντελήφθη την ύπαρξή μου τότε. Νοιάζεται ο ήλιος ποιους λούζει με το φως του;Ποιους καίνε οι αχτίδες του; Πειράχτηκα, τ’ ομολογώ. Ορκίστηκα, αφού δεν μπορούσα να την κάνω δική μου, να γίνω άτρωτος στα θέλγητρά της. Πόσο ανόητος ήμουνα! Σαν έφηβος που πρωτοξυπνάει ερωτικά, αλλά διστάζει να αποχωριστεί το γλυκό του μαξιλάρι.

Υπό δρος Τζων Χ. Γουώτσον, M.D.
Μετάφραση: Νεοκλής Γαλανόπουλος* 

[Σημ. του μεταφραστή: Το κείμενο που ακολουθεί (πρωτότυπος τίτλος A Lecture On Scarlet) βρέθηκε πρόσφατα, σε χειρόγραφη μορφή, ανάμεσα σε προσωπικά έγγραφα του δρα Τζων Γουώτσον, του διάσημου βιογράφου τού ακόμη πιο διάσημου ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς. Από το περιεχόμενό του προκύπτει ότι το κείμενο είχε γραφτεί για το περιοδικό The Strand, που φιλοξενούσε τις ιστορίες του μεγάλου ντετέκτιβ, αλλά, για άγνωστους λόγους, δεν δημοσιεύθηκε ποτέ.] 

-  Ωχ, ο αδερφός μου, μουρμούρισε ο Ομάρ. Ήμαστε στην αλάνα,  φτάνουμε, φώναξε  ο έφηβος χωρίς να περιμένει την ερώτηση,  πετώντας το κινητό στην μπροστινή τσέπη του παντελονιού του που χωρούσε τρία παιδιά σαν αυτό το μελαχρινό λιανόκλαδο. Άνοιξε το βήμα  κάνοντας νόημα στους δυο φίλους του να τον ακολουθήσουν.

Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά όταν είδα την πόρτα να ανοίγει απότομα. Έσφιγγα όλο και περισσότερο το σίδερο στα χέρια μου. Είχα οικογένεια, φίλους. Μια ζωή που με περίμενε να την απολαύσω. Δεν μπορούσα να αφεθώ έτσι. Δεν είχα παλέψει ποτέ για κάτι. Δεν χρειάστηκε… έως τώρα.

Άρχισα να τον χτυπάω μανιασμένα. Μια, δύο, τρεις. Σταμάτησα ανασαίνοντας βαριά. Τα χέρια και τα ρούχα μου είχαν γεμίσει με αίματα.

Κοίταξα μπροστά μου τον άντρα που έγινε δέκτης της οργής μου. Δεν είχε αντιδράσει. Δεν είχε παλέψει.