Γιάννης Ράγκος - Προς τον ουρανό...

Ο αστυνομικός δυσκολεύτηκε να σταθεί όρθιος· είχε μουδιάσει μετά από πέντε ώρες ομηρίας, έχοντας κολλημένο στο κεφάλι του ένα πιστόλι που προηγουμένως ήταν δικό του.

«Φύγε» ξαναείπε η μελαμψή γυναίκα, που κρατούσε το πιστόλι και έπλεε στον ιδρώτα και την απόγνωση.

Ο αστυνομικός άνοιξε την πόρτα και βγήκε από το κοντέινερ με ασταθή βήματα. Ο ανώτερος αξιωματικός, που είχε σπεύσει στον προσφυγικό καταυλισμό, μπήκε διστακτικά στο κάδρο της ανοικτής πόρτας.

«Αν αφήσεις το πιστόλι, υπόσχομαι ότι αύριο κιόλας θα εξετάσουμε την αίτηση ασύλου σου!» είπε στη γυναίκα.

Αυτή δεν τον πίστεψε. Έστρεψε το όπλο προς τον κρόταφό της.

«Έναν δρόμο έχω πια -προς τον ουρανό...» απάντησε ήρεμα.

Και πάτησε τη σκανδάλη.